กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หลี่เหวินอิงควบคุมกระถางสามสมบัติของนางบินกลับไป
เนื่องจากไม่ใช่อาวุธเวทที่ยอมรับนาย อีกทั้งยังเทอะทะ พวกเขาจึงกลับถึงภูเขามังกรพยัคฆ์เมื่อล่วงเข้าสู่ยามอิ๋น
ทั้งสองหยุดกระถางสามสมบัติไว้แต่ไกล แล้วอาศัยสองขาปีนเขา
ปีนจากไหล่เขาขึ้นสู่ยอดเขา ชัดเจนว่าความลาดชันมิได้มาก ทว่าทั้งสองกลับเหน็ดเหนื่อยไม่เบา
พานเสี่ยวเฮยนั่งยองๆ อยู่บนไหล่ของพานอวิ๋น เห็นเอวของนางแทบจะค่อมลงติดพื้น ก็อดเย้ยหยันมิได้ “เจ้าไก่กาก!”
หลี่เหวินอิงชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันศีรษะมา “ศิษย์น้องหญิงพาน ข้าดูเหมือนจะเหนื่อยจนหูแว่วไปเอง แมวของเจ้าตัวนี้กำลังพูดภาษามนุษย์”