กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“กลางวันจางจื่อฟางเพิ่งจะด่ากระทบเทียบเปรียบเปรย เจ้าก็ก่อเรื่องคืนนี้เสียแล้ว” หลี่เหวินอิงส่ายหน้า “เจ้านี่นะ โชคดีที่ไม่ชนเข้ากับเงื้อมมือหลินจิ้งเล่อ”
หลี่เหวินอิงพูดถึงตรงนี้ก็ชะงัก ลังเลไม่แน่ใจอยู่บ้าง “คนที่เข้าเวรคืนนี้ดูเหมือนจะเป็นหลินจิ้งเล่อหรือไม่”
พานอวิ๋นสบตากับเขา แผ่นหลังพลันเย็นวาบขึ้นมาพร้อมกัน แหงนหน้ามองท้องฟ้าในเวลาเดียวกัน ดีดนิ้วคำนวณชั่วยามแล้วก็สาวเท้าวิ่งไปยังตำหนักศึกษาทันที
อ๊ากกก เจ้าเรือนแต่ละเรือนเริ่มเข้าเวรตอนทุ่มตรงนี่นา——
คนทั้งสองเคียงบ่าเคียงไหล่ โคจรวิชาตัวเบาจนตัวลอย เหาะทะยานสู่ตำหนักศึกษาประดุจภาพติดตา
มองเห็นกำแพงอยู่แต่ไกล พานอวิ๋นก็คว้าแมวบนไหล่มาเหวี่ยงแขนเป็นวงกลมแล้วทุ่มไปข้างหน้าสุดแรง