เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ศิลาบุญกุศลสามส่วน ส่วนหนึ่งค่อนข้างน้อย อีกสองส่วนเท่ากัน
ส่วนที่น้อยนั้นต้องหลอมกลั่นเข้าไปในแดนวิญญาณ เมื่อรวมกับที่หลอมกลั่นคราวก่อน ก็จะเท่ากับส่วนที่จะหลอมกลั่นลงบนร่างของนางและบนกายธรรมพอดี
พานเสี่ยวเฮยเห็นนางจะหลอมรวมศิลาบุญกุศล จึงถามอย่างไม่เข้าใจว่า “เจ้ากับข้าเป็นหนึ่งเดียวกัน หลอมกลั่นลงบนตัวข้ากับหลอมกลั่นลงบนตัวเจ้ามันต่างกันตรงไหน ทำไมต้องแยกออกมาอีกส่วนหนึ่งเพื่อหลอมกลั่นลงบนตัวเจ้าด้วยเล่า”
พานอวิ๋นกล่าวตามตรงว่า “ข้าไม่รู้”
พานเสี่ยวเฮยขึ้นเสียงสูง “เจ้าไม่รู้รึ”
“จะร้องเสียงดังทำไม” พานอวิ๋นปรายตามองมัน “นี่คือสิ่งที่ข้าค้นหาบันทึกจนทั่ว ขบคิดอยู่นานร่วมเดือนถึงคิดออก สัญชาตญาณของข้าก็บอกว่าวิธีนี้เป็นไปได้
แม้ชั่วคราวยังไม่รู้หลักการ แต่ข้ารู้เลาๆ ว่าทำเช่นนี้ถูกต้องแล้ว ดังนั้นก็ทำเช่นนี้ไปก่อนเถิด”
พานเสี่ยวเฮยกล่าว “แล้ว แล้วถ้าหากไม่ได้เล่า”
พานอวิ๋นจึงปรายตามองมัน “ไม่ได้ก็ค่อยคิดใหม่!”
แต่ความเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่า วิธีที่พานอวิ๋นคิดออกมานั้นใช้การได้จริง