กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ไม่ถูกสิ เรื่องนี้เกี่ยวกับความรักมั่นคงตรงไหนกัน” พานอวิ๋นหยุดฝีเท้า
หวังเฟ่ยอิ่นผลักนางให้เดินไปข้างหน้า “ไฉนจะไม่มีเล่า น้ำใจที่มีต่อราษฎรไม่ใช่ความรักหรืออย่างไร อายุน้อยแค่นี้ อย่าเอาแต่คิดฟุ้งซ่าน”
พานอวิ๋น “...ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านอย่ามาใส่ร้ายคนอื่น เป็นท่านต่างหากที่ใช้ถ้อยคำคลุมเครือ”
“ผู้ใดกำหนดไว้หรือว่าความรักมั่นคงต้องใช้กับความรักฉันชู้สาวเท่านั้น” หวังเฟ่ยอิ่นกล่าว “ตอนนั้นอาจารย์พระองค์ยังหนุ่มแน่นเกินไป วู่วามเกินไป ก็เพราะมีอารมณ์ความรู้สึกเปี่ยมล้นจนเกินการณ์ มหามรรคไร้เยื่อใย พวกข้าบำเพ็ญมรรคก็เพื่อเข้าใกล้มรรคอย่างไร้ที่สิ้นสุด มีเพียงไร้เยื่อใยจึงจะไร้ความเห็นแก่ตัว จึงจะเที่ยงธรรมได้ ทำให้ใต้หล้าดำเนินไปตามกฎระเบียบ”