เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
การตั้งราคาขึ้นอยู่กับอรรถประโยชน์ของยันต์และสภาพอักขระที่แน่ชัด ช่วงราคาจึงต่างกันลิบลับ
อย่างเช่น ยันต์คุ้มภัยระดับสามหนึ่งแผ่น หากวาดลงบนกระดาษยันต์ธรรมดา นั่นก็สิบตำลึงเงิน หากใช้กระดาษยันต์แบบใหม่ ก็จะติดป้ายขายยี่สิบตำลึง
ทว่าหอเทพเซียนมิเพียงทำกำไรจากผู้ซื้อยันต์ แต่ยังฟันเงินจากปรมาจารย์ยันต์ด้วยเช่นกัน
พอคณะพานอวิ๋นสวมชุดนักพรตเดินก้าวเข้าสู่หอเทพเซียน ลูกจ้างชั้นล่างก็จำนางได้ทันทีว่าคือปรมาจารย์ยันต์ผู้ส่งสินค้าให้หอเทพเซียนของพวกเขาเมื่อปีก่อน
เขารีบรุดเข้ามารับหน้าทันใด “นักพรตพานต้องการซื้อยันต์ หรือจะซื้อของจำพวกกระดาษยันต์หรือขอรับ”
พานอวิ๋นมองดูสิ่งของบนชั้นวางพลางเอ่ยถาม “กระดาษยันต์โรยผงทองหรือ”
ลูกจ้างแย้มยิ้ม “กระดาษยันต์นี้มีขายเพียงที่หอเทพเซียนของพวกเราเท่านั้นขอรับ”