เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เมื่อส่งหงเหยียนและเสี่ยวหงไปแล้ว พวกเขาก็ไร้ซึ่งพิรุธใดๆ ในตำหนักศึกษาอีกต่อไป ทั้งสี่คนเริ่มทุ่มเทกายใจดำดิ่งเข้าสู่การร่ำเรียนอย่างเต็มที่
การเรียนรู้ทำให้คนก้าวหน้า ความก้าวหน้าทำให้คนมีความสุข
คณะพานอวิ๋นล้วนมีความสุขยิ่งในทุกวัน สุขเสียจนสีหน้าบนใบหน้าแลดูสงบสันติไปหมด
ไม่สงบสันติก็ไม่ได้ ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง พวกเขาก็ต้องลุกขึ้นมาบำเพ็ญเพียร จากนั้นก็เข้าเรียน อ่านตำรา บำเพ็ญ บำเพ็ญ บำเพ็ญ แล้วก็นอน
อัดแน่นเสียปานนี้ พวกเขาจะยังมีอารมณ์ไปแสดงสีหน้าอันหลากหลายได้อย่างไรเล่า
พานอวิ๋นเคยรับปากจางเจินเหรินไว้ว่า ก่อนจะออกไปหาประสบการณ์ จะต้องปกปิดปัญหาเรื่องบุญกุศลปรากฏของตนให้มิดชิดให้ได้
ถามว่า ทำอย่างไรจึงจะทำให้ตนเองดูไม่น่าอร่อยถึงเพียงนั้นได้
ในความหมายตรงตามตัวอักษรจริงๆ
พานอวิ๋นพลิกหาบันทึกในหอคัมภีร์ของตำหนักศึกษา เรือนฝานสี่ และในแดนวิญญาณไปไม่น้อย ทว่ากลับไม่พบวิธีแก้ไขเลย