เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“เมื่อเหล่าขุนนางสามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้แล้ว จึงจักสามารถจัดระเบียบค่านิยม เข้มงวดด้วยกฎหมาย การฉ้อราษฎร์บังหลวงนั้น ทุกยุคทุกราชวงศ์ล้วนไม่อาจตัดให้ขาดสิ้น ทว่าสามารถลดทอนลงได้” หยางซื่อฉีกล่าว “ราชสำนักให้เบี้ยหวัดขุนนางที่เหมาะสม ขุนนางทั้งหลายได้รับการหล่อเลี้ยงจากราษฎร คนใต้หล้าก็ย่อมสามารถซักไซ้เอาความกับขุนนางกังฉินได้อย่างองอาจผ่าเผย”
“ตัวอยู่ในตำแหน่งอันเที่ยงธรรม จึงจักบังเกิดปราณธรรมะได้” หลายปีมานี้หยางซื่อฉียิ่งมายิ่งเงียบขรึม ประการหนึ่งคือชราภาพแล้ว กำลังวังชาไม่เป็นดั่งใจ ประการที่สองคือต้องถ่ายโอนอำนาจคืนแด่ฮ่องเต้ ประการที่สาม ไฉนเลยมิใช่เพราะล่วงรู้ถึงความทุกข์ยากของเหล่าขุนนางระดับกลางและล่างในราชสำนัก จนจิตใจทนดูมิได้ กระทั่งรู้สึกละอายใจเล่า
หยางซื่อฉีกล่าว “นับแต่ฮ่องเต้ทรงเปิดศึกสงครามลู่ชวนเป็นต้นมา คลังสมบัติชาติก็ยิ่งมายิ่งขัดสนร่อยหรอ