กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นกอดอกพิงอยู่ตรงปากตรอก พานอวี้หาบถังน้ำเดินผ่านข้างกายนางไป
เดินผ่านไปแล้ว ก็ถอยหลังกลับมาอีก
เขาจ้องมองเด็กสาวเขม็ง
พานอวิ๋นเลิกคิ้วใส่เขา
พานอวี้เบิกตากว้าง ชี้นิ้วไปที่พานอวิ๋น “เจ้า... เจ้า... เจ้า...”
พานอวิ๋นคว้านิ้วมือของเขากดลง ทำเสียงชู่วแล้วเอ่ยว่า “พ่อเล่า”
“อยู่ในห้อง!” พานอวี้ทิ้งถังน้ำแล้วจะลากพานอวิ๋นกลับบ้าน แต่ถูกพานอวิ๋นดึงรั้งไว้
นางครุ่นคิดแล้วเอ่ยว่า “ข้าแค่แวะมาดูพวกเจ้า... เจ้ากับพี่ใหญ่”
พานอวี้ไม่อยากจะเชื่อ “เจ้าไม่พบพ่อหรือ เจ้ากับพ่อเป็นอะไรกัน”
พานอวี้มีสีหน้าลำบากใจ “น้องหญิง เจ้าตัดพ้อโทษพ่อหรือ เจ้าอย่าได้โทษพ่อเลย หลายเรื่องเขาก็จนปัญญา ตอนนั้นพวกเราไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งเจ้าไว้...”