กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานเยวี่ย “ท่านทำเรื่องพังในราชสำนัก น้องหญิงจึงต้องซ่อนชื่อแซ่จากไป หากว่ากันตามเหตุผลนี้ ก็เป็นท่านจริงๆ ที่ขัดขวางน้องหญิง...”
พานหงขมวดคิ้ว เริ่มลังเล “เช่นนั้นข้าไม่ไปพบแล้วรึ”
พานเยวี่ยส่ายหน้า “ตั้งแต่ที่น้องหญิงบำเพ็ญมรรค ข้าก็สนใจใน ‘คัมภีร์อี้จิง’ ยิ่งนัก”
เขาเดินกลับเข้าห้องหยิบตำราบนโต๊ะหนังสือออกมา ดวงตาเป็นประกายเอ่ยกับพานหง “ท่านพ่อ สิ่งที่พวกเราเห็นอาจไม่ใช่ความจริง ในโป๊ยก่วยมีประตูแห่งชีวิต ประตูมรณะ และแม้มรรคาสวรรค์จะไร้เยื่อใย ก็มักเหลือหนึ่งเส้นทางรอดไว้ให้คนเสมอ”