เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หลี่เหวินอิงอธิบายว่า “ฮ่องเต้สูงสุดปฐมบรรพทรงกวดขันการดูแลสงฆ์และนักพรตอย่างเข้มงวด ด้วยเพราะเมื่อพวกข้าได้ใบอนุญาตบวชมาแล้วก็มิต้องเสียภาษี มิต้องเกณฑ์แรงงาน หากกล่าวในระดับหนึ่งแล้ว การที่พวกข้าบำเพ็ญมรรค ย่อมเป็นการแย่งชิงผลประโยชน์ไปจากราษฎร”
พานอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไป
หลี่เหวินอิงกล่าวว่า “ราชสำนักเพื่อควบคุมจำนวนสงฆ์และนักพรต หลายปีมานี้จึงบีบจำนวนใบอนุญาตบวชลงเรื่อยๆ ทุกยี่สิบปีจะตรวจนับวัดวาอารามและอารามเต๋าครั้งหนึ่ง ที่ใดเพิ่มจำนวนขึ้นมากเกินไปก็จะทุบทำลายอารามเต๋าและวัดวาอารามทิ้งเสีย
การสอบใบอนุญาตนักพรตก็คือธรณีประตูด่านแรกในการควบคุมจำนวนคน”
เขาเหลือบมองจางจื่อหมิงแวบหนึ่ง แค่นหัวเราะทีหนึ่ง ยามหันกลับมามองพานอวิ๋นก็ราวกับกำลังมองเด็กไร้เดียงสาคนหนึ่ง