เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เสวียนหลีเองก็เบียดตัวเข้ามาทันที เปิดปากประโยคแรกก็คือ “พานอวิ๋น เจ้าสอบเป็นอย่างไรบ้าง”
ยอมแพ้คนแต่ไม่ยอมแพ้เชิง พานอวิ๋นเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจ “ข้ารู้สึกว่าข้าสอบได้ไม่เลว”
พอเสวียนหลีได้ยินเช่นนั้น หัวใจพลันบีบรัดตัว “เมื่อครู่นี้การประกอบพิธีกรรมข้าจับฉลากได้พิธีขอฝน ข้า ข้าท่องยันต์คาถาผิดไปประโยคหนึ่ง เจ้าจับได้พิธีกรรมอะไรเล่า”
“การปลดปล่อยวิญญาณ ทำลายนรก” พานอวิ๋นเอ่ยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม “พวกเราทำเสร็จสิ้นได้อย่างไร้ที่ติ”
ขอบตาของเสวียนหลีพลันแดงเรื่อ “จบสิ้นแล้ว ปีนี้จวนกว่างซิ่นรับเพียงห้าคน ข้าต้องสอบไม่ติดแน่เลย”
พานอวิ๋นปลอบประโลมนาง “ทำใจให้สงบไว้ แม้ข้าจะรู้สึกว่าตนเองตอบได้ดี แต่อายุข้ายังน้อย ในหมู่คนมากมายเช่นนี้ย่อมต้องมีผู้ที่ตอบได้ดีกว่าข้าอยู่แล้ว ดูอายุของพวกเขาเสียสิ ปีนี้สอบไม่ติด ปีหน้าค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน”