ตอนที่ 495 ทุบตีคน

พวกมันย่อมมิใช่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยแรงกดของนิ้วมือ ทว่าเกิดจากกลิ่นอายบุญกุศลบนร่างของพานอวิ๋นนั้นหอมเข้มข้นจนเกินไป

ยามที่นางขยับเข้าไปใกล้ สัญชาตญาณของพวกมันก็พลอยทำให้เกิดความกระสับกระส่ายขึ้นมา ทว่าต่อให้เค้นเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ก็ทำได้เพียงขยับกระดุกกระดิกเบาๆ เท่านั้น

ความเคลื่อนไหวแม้มิได้รุนแรง ทว่ามู่ซีก็ยังคงขมวดคิ้วแน่น

มู่หลินกลืนน้ำลายลงคออย่างตึงเครียด

นิ้วมือของพานอวิ๋นมิได้หยุดลง นางลูบผ่านอวัยวะภายในของเขา ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อย...

หลี่เหวินอิงจับสังเกตได้อย่างฉับไว เขาเอียงศีรษะเล็กน้อยมองไปยังนาง ประกายแสงสีทองจางๆ ดูคล้ายแล่นผ่านก้นบึ้งดวงตาของนาง ทำให้หางตาทอประกายสีทองขึ้นมาด้วย นี่คืออันใด?

พานอวิ๋นหลุบตาลง พรสวรรค์จิตห้าทวารเริ่มทำงาน นางสามารถมองทะลวงสุญตาความหลอกลวงได้ ทว่าสิ่งทั้งปวงเบื้องหน้าล้วนเป็นความจริง ดังนั้นนางจึงทำได้มากที่สุดเพียงแค่ได้ยินเสียงดิ้นรนของพวกแมลงภายในร่างของเขา

ทว่าเสียงเหล่านี้ก็ทำให้นางได้รู้ว่า แมลงในร่างของเขานั้นหนาแน่นยั้วเยี้ยอย่างแท้จริง

นิ้วมือของพานอวิ๋นเลื่อนผ่าน ทั้งขยะแขยงทั้งปวดใจ สีหน้าดูย่ำแย่อย่างยิ่ง

ครั้นนางสัมผัสตรวจดูทั่วร่างของเขาจนครบถ้วนแล้ว จึงพอจะกะประมาณจำนวนแมลงในร่างของเขาได้คร่าวๆ