ตอนที่ 460 สงครามน้ำลาย

“เราเชื่อ” จูฉีเจิ้นเอ่ยตัดบทเขา เดินลงจากขั้นบันได ยื่นมือไปประคองอีกฝ่ายลุกขึ้น พลางยิ้มแย้มกล่าวว่า “ผู้อาวุโสสภาหยางกล่าวเช่นนี้ เราย่อมเชื่ออยู่แล้ว เราเพียงแค่นึกสงสัย หากมีเพียงพรรคพวกของหวังเจิ้นที่สมคบคิดกันทั้งภายในภายนอก เหตุใดเงินภาษีเหมืองเงินของเจียงหนานจึงเก็บไม่ได้อยู่เสมอ ต่อให้ขุมอำนาจของหวังเจิ้นจะยิ่งใหญ่เพียงใด ก็คงเอื้อมมือไปไม่ถึงเจียงหนานกระมัง”

เซวียเสาที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาในชั่วพริบตาราวแสงสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ว่าเหตุใดฮ่องเต้จึงจับหวังเจิ้นขังคุกหลวงอย่างกะทันหัน

เขากำหมัดแน่นเล็กน้อย กวาดสายตามองผ่านใบหน้าของเหล่าเสนาบดีทุกคนในโถง ในชั่วขณะนี้ ไม่มีผู้ใดในใจมีความยินดีเลยแม้แต่คนเดียว