ตอนที่ 459 สำนวนคดี

เขาเดินสวนกับเซวียเสาบนทางเดินในวัง เซวียเสามีสีหน้างุนงงระคนตกตะลึง

หยางผู่ที่นำทางเซวียเสาเอ่ยอย่างสงบราบเรียบ “ผู้นี้เป็นผู้วิเศษ มิอาจคบหาลึกซึ้งได้ ข้าได้ยินว่า เมื่อวันก่อนเจ้ายังไปเยี่ยมคารวะเขาหรือ”

เซวียเสา “...เขาเป็นศิษย์พี่ของพานอวิ๋น บุตรสาวพานหง”

หยางผู่ขมวดคิ้ว “เช่นนั้นไฉนเขาจึงต้องช่วยคุกหลวงปกปิดเล่า”

ในสายตาของเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋น สถานที่อย่างคุกหลวงไม่สมควรมีตัวตนอยู่แต่แรก

เซวียเสาเอ่ย “เป็นไปได้หรือไม่ว่า ท่านอิ่นเพียงพูดไปตามความจริง ในคุกหลวงไม่มีอสูรชั่วร้ายอยู่จริงๆ”

หยางผู่เงียบงันไป พลางเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

เซวียเสาทอดถอนใจคำรบหนึ่ง แล้วสาวเท้าตามหลังไปติดๆ