ตอนที่ 461 แอบฟัง

“พูดได้ดี!” มู่อี๋ยนก้าวย่างอาดๆ เข้ามา มองพานอวิ๋นด้วยความชื่นชม “ราษฎรมีทั้งราษฎรที่รักษากฎหมายและราษฎรที่ละเมิดกฎหมาย ขุนนางมีทั้งขุนนางภักดี ขุนนางดี ขุนนางทรราช สุดแท้แต่วิถีการเลือก ในฐานะมนุษย์ พึงมองขึ้นเบื้องบน เรียนรู้ขึ้นเบื้องบน คงไว้ซึ่งหลักสวรรค์ ดับกิเลสมนุษย์ การปล่อยให้กิเลสมนุษย์กำเริบเสิบสาน ปล่อยใจละโมบในอำนาจและหลงใหลในทรัพย์สิน นั่นย่อมไม่ใช่มนุษย์แล้ว แต่เป็นสัตว์เดรัจฉาน”

ดวงตาของพานอวิ๋นเป็นประกายวิบวับ มองมู่อี๋ยนอย่างลึกซึ้งเช่นกัน “แม้ข้าจะไม่เห็นพ้องกับคำว่าคงไว้ซึ่งหลักสวรรค์ ดับกิเลสมนุษย์ที่ท่านกั๋วกงเฉียนกล่าวมาทั้งหมด แต่ข้าเห็นพ้องกับประโยคครึ่งหลังของท่าน การฝึกตนพึงฝึกจิต บ่มเพาะอุปนิสัยให้สมบูรณ์พร้อมผ่านการพิจารณาตน วาจาและการกระทำสอดประสานเป็นหนึ่ง นี่จึงจะเป็นมนุษย์ได้อย่างแท้จริง”