ตอนที่ 450 โมโหแทบตาย

นิ้วมือของพานอวิ๋นลากเส้นสุดท้ายเสร็จสิ้น นางหันกลับมาเผชิญหน้ากับหวังเจิ้น “แต่ว่าท่านพ่อของข้าเป็น พ่อของข้าคนนี้น่ะ ปากนุ่ม แต่กระดูกแข็งที่สุด”

“ธรรมเนียมตระกูลพานเที่ยงธรรมผุดผ่อง ย่อมไม่ยินยอมให้มีขุนนางกังฉินปรากฏเด็ดขาด ช่างบังเอิญนัก ข้าชอบพ่อแม่และพี่ชายของข้ายิ่ง สรรค์สร้างมาให้แซ่พาน เช่นนั้นทั้งชีวิตก็ต้องแซ่พาน” พานอวิ๋นยิ้มบางๆ ให้เขา “ดังนั้น ข้าจึงทำได้เพียงรักษาธรรมเนียมตระกูล ไม่เป็นขุนนางกังฉินแล้ว”

สีหน้าของหวังเจิ้นพลันเคร่งขรึม โบกมือเอ่ย “เช่นนั้นก็ให้เด็กสาวได้ลิ้มรสไม้เด็ดของพวกเจ้าเสีย”

พานอวิ๋นวางมือพาดไว้บนแท่นขึงเอง ร่างเอนไปด้านหลังพิงเข้ากับเสา ยิ้มบางๆ ให้พวกเขา “เข้ามาเถิด”

คนหลายคนจึงรุดหน้าเข้ามา ผูกมัดมือเท้าของนางไว้คนละข้าง ตรึงร่างไว้บนแท่นขึง