ตอนที่ 449 ประจันหน้า

คนที่ถือโคมให้หวังเจิ้นอดมิได้ที่จะเงยหน้ามองเขา แววตาตกตะลึงเหลือบมองพานอวิ๋นแวบหนึ่ง

หวังเจิ้นกลับมิได้ประหลาดใจเท่าใดนัก เพียงแต่นึกไม่ถึงว่านางจะเยาว์วัยถึงเพียงนี้ เขาพยักหน้า คนด้านหลังก็รีบถือลูกกุญแจก้าวขึ้นหน้าไปเปิดประตูคุกทันที

ฝูงหนูที่เบียดเสียดกันอยู่ในประตูคุกแตกฮือ แต่ละตัวคาบหมั่นโถวที่ฉีกออกมาคนละก้อนแล้ววิ่งหนีไป

ยามหวังเจิ้นยกเท้าขึ้นก็ขมวดคิ้ว ชะงักไปชั่วครู่แต่ก็ยังก้าวเข้ามา

พานอวิ๋นยิ้มบางๆ ก้าวลงจากพื้นอย่างคล่องแคล่ว สวมรองเท้าเดินไปนั่งลงข้างโต๊ะ “อย่าได้รังเกียจเลย สิ่งโสมมที่มิได้เห็นแสงตะวันมาเนิ่นนาน จู่ๆ ได้เห็นหมั่นโถวก้อนหนึ่ง แม้จะขึ้นราและเย็นชืดแข็งกระด้าง สำหรับพวกมันแล้วก็เป็นเลิศรสในใต้หล้า ย่อมอยากจะฮุบไว้แต่เพียงผู้เดียวเป็นธรรมดา”