ตอนที่ 439 คนรู้จักเก่า

กรรมกรแบกหามรีบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หามนายท่านจวี่เหรินทั้งห้าคนกลับโรงเตี๊ยม จวี่เหรินจำนวนมากต่างก็พากันตามขึ้นไปดูเรื่องสนุก โอ้ ไม่สิ ไปแสดงความห่วงใย

อย่างไรเสียเหล่าจวี่เหรินก็ต่างมีสหายและคนบ้านเดียวกัน เกิดเรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้ ย่อมมีโอกาสสูงที่จะส่งผลกระทบต่อการสอบในวันพรุ่งนี้ พวกเขาย่อมต้องไปไต่ถามแสดงความห่วงใยสักหน่อย

ผู้คนฮือฮากันไปเป็นกลุ่ม ในชั่วพริบตาฝูงชนตรงหน้าพานอวิ๋นก็บางตาลงไป ว่างโล่งไปถึงครึ่งหนึ่ง

เซวียเสายังคงยืนอยู่ที่เดิม สี่จินดึงมือของนายน้อยมาดู พลางบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ “นายน้อย ท่านก็บาดเจ็บ พวกเขาสองคนควรต้องชดใช้ให้ท่านด้วยขอรับ”

เซวียเสาถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าฝ่ามือของตนถลอก มีรอยเลือดปรากฏอยู่สองสามสาย

เขาตบฝ่ามือเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ “ไม่เป็นไร กลับไปล้างมือทายาสักหน่อยก็หายแล้ว”

พานอวิ๋นแบกผืนธงนักพรตเดินเข้ามา กวาดสายตามองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ข้ามีสมุนไพร”