ตอนที่ 440 ล้วนคิดถึงพวกเขา

จัวเฉิงยิ้มด้วยความพึงพอใจ ผงกศีรษะเอ่ยว่า “ยันต์นี้ดียิ่ง ยังมียันต์อื่นอีกหรือไม่”

พานอวิ๋นถึงกับชะงักไปชั่วขณะ คนที่ริเริ่มให้นางหาเงินเช่นนี้มีไม่มากนัก ที่กระตือรือร้นปานนี้ยิ่งมีเพียงหนึ่งเดียว ชั่วพริบตาสมองจึงพร่ามัวคล้ายแป้งเปียก ถึงกับหายันต์อื่นที่เหมาะสมไม่เจอไปชั่วครู่

ยังคงเป็นหวังชงที่อยู่ด้านข้างแย้มยิ้มเอ่ยขึ้น “มีสิขอรับ ยังมียันต์ก้าวสู่เมฆาคราม ข้าเห็นว่าคุณชายนอกจากดาวหงส์แดงเคลื่อนแล้ว หางคิ้วยังเชิดสูงขึ้น นี่คือสัญญาณเริ่มต้นของการก้าวหน้าทะยานสู่เมฆาครามอย่างแท้จริง”

จัวเฉิงยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “ย่อมเป็นเช่นนั้น เมื่อครู่นักพรตน้อยทั้งสองท่านเพิ่งกล่าวว่า ข้าจะต้องอาศัยตระกูลฝ่ายภรรยาเพื่อก้าวหน้าสู่เมฆาครามนี่นะ”

หวังชงยังคงรอยยิ้มไม่แปรเปลี่ยนพลางรีบกล่าวแก้ต่าง “นั่นย่อมเป็นเพราะความรู้ความสามารถของคุณชายประจักษ์อยู่ รากฐานลึกซึ้งมั่นคง มิเช่นนั้นต่อให้ลมระลอกนี้จะโหมแรงเพียงใด ก็ไม่อาจซัดพาของหนักให้ลอยขึ้นกลางเวหาได้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการก้าวสู่เมฆาครามเลยขอรับ”

มุมปากจัวเฉิงยกขึ้นเล็กน้อย ในที่สุดก็มีรอยยิ้มผุดพราย เอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ “ยันต์ก้าวสู่เมฆาครามราคาเท่าใด”

หวังชงรีบตอบทันควัน “แผ่นละ 66 ตำลึงขอรับ บ่งบอกถึง...”