ตอนที่ 435 ปลอมตัว

จูฉีเจิ้นไม่รู้ว่าหวังเจิ้นคิดสิ่งใด เมื่อเห็นสีหน้าของเขาค่อยๆ ซีดขาว ก็รู้ว่าข่มขวัญเขาได้แล้ว

ในใจจูฉีเจิ้นทั้งลำพองใจ ทั้งปวดใจอยู่บ้าง ชะงักไปครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดก็ยังคงกล่าวว่า “ท่าน คนข้างกายเรามีไม่มาก พวกเขาเห็นเรายังเยาว์วัย คิดจะแย่งชิงรากฐานผืนแผ่นดินไปจากมือเรา เรามิเคยคิดมาก่อนเลยว่า ท่านก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นด้วย”

หวังเจิ้นคุกเข่าลงทันที หมอบกายสั่นเทากับพื้นกล่าวว่า “เป็นกระหม่อมที่ยากจนมาแต่เล็ก ชั่วแล่นหนึ่งถูกตามืดบอด อดทนต่อสิ่งล่อใจมิไหว จึงได้ทำลายความไว้วางพระทัยของฝ่าบาท ขอฝ่าบาททรงลงทัณฑ์ ปลิดชีพกระหม่อมเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ข้ารับใช้ผู้ละโมบพ่ะย่ะค่ะ”

จูฉีเจิ้นเห็นเขาไม่แก้ตัวน้ำขุ่นๆ เหมือนแต่ก่อน หากแต่ยอมรับผิดโดยตรง ยามแรกตกใจ จากนั้นจึงโล่งอก ยื่นมือออกไปประคองเขาขึ้นมา “รู้ผิดคิดแก้ไขนับเป็นความดียิ่ง ท่านกลับตัวเสียใหม่ในภายหน้าก็พอแล้ว”

หวังเจิ้นซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพราก กุมพระหัตถ์ของฮ่องเต้ไว้แน่น “กระหม่อมขอบพระทัยฝ่าบาทในพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมขอสาบานว่าจะไม่กระทำผิดซ้ำอีก มิเช่นนั้นขอให้กระหม่อมถูกอัสนีบาตฟาดผ่า ตายร้ายพ่ะย่ะค่ะ”