เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ม่านตาของพานอวิ๋นหดเกร็งลงเล็กน้อย นางผงกศีรษะให้คนทั้งสามน้อยๆ หลังเดินผ่านพวกเขาไปก็อดไม่ได้ที่จะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
สามจอมยุทธ์หันหัวไปมองเขาแวบหนึ่ง จอมยุทธ์หนึ่งเห็นเขาเดินอย่างรวดเร็ว ก็ถ่มน้ำลายออกมาคำหนึ่ง พลางด่าทอในใจว่า “เสแสร้งแกล้งทำ”
จอมยุทธ์สองและจอมยุทธ์สามรีบดึงเขาไว้ “พี่ใหญ่ ท่านเบาเสียงหน่อย ชวีเล่อวิทยายุทธ์ไม่ต่ำนะ หากทำให้เขาได้ยินเข้าจะทำอย่างไร”
“ข้ากลัวมันรึ” วาจาแม้กล่าวเช่นนั้น ทว่าสามสหายก็ยังคงวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วอยู่ดี
เดินผ่านไปสองถนน พอเลี้ยวตรงหัวมุม ก็ประจวบเหมาะพบชวีเล่อนำคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
สามสหาย “...”
ชวีเล่อเห็นคนทั้งสามกลับเกรงใจยิ่ง ทั้งยังแย้มยิ้มเอ่ยทักทาย “บาดแผลบนร่างของสามจอมยุทธ์หายดีแล้วหรือไม่”
สามสหายสบตากันแวบหนึ่ง ต่างก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติอย่างเฉียบไว