ตอนที่ 432 ใจอ่อน

ฮองเฮาเฉียนเห็นเหงื่อบนหน้าผากของพวกเขาร่วงเผาะเป็นเม็ดโต จึงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาช่วยซับเหงื่อบนหน้าผากให้ พลางเอ่ยปลอบโยนว่า “ผู้ที่มาทักษะสูงส่ง มิใช่คนธรรมดาสามัญ ย่อมมิใช่กำลังคนอย่างพวกเจ้าจะขัดขวางได้ ดังนั้นวางใจเถิด ฝ่าบาทจะไม่ทรงตำหนิโทษพวกเจ้าหรอก”

ทั้งห้าคนกะพริบตา ขอบตาพลันแดงเรื่อขึ้นมาพร้อมกัน น้ำตาของนางกำนัลทั้งสองยิ่งร่วงพรูลงมาราวกับไข่มุกสายขาด

ฮองเฮาเฉียนตั้งท่าจะใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาให้พวกนาง ครั้นนึกขึ้นได้ว่าเพิ่งเช็ดเหงื่อไปจึงลดมือลง แล้วเลิกแขนเสื้อขึ้นช่วยซับน้ำตาให้พวกนางแทน พลางปลอบเสียงเบาว่า “อย่ากลัวไปเลย...”

ครานี้มิใช่เพียงแค่นางกำนัลที่ร้องไห้ ขันทีในตำหนักอีกสองคนที่อยู่ด้านข้างก็น้ำตาร่วงเผาะ กระทั่งเฉาจี๋เสียงยังอดมิได้ที่จะน้ำตาไหลอาบหน้า

ฮองเฮาเฉียนเช็ดคนนี้เสร็จก็เช็ดคนนั้น ชั่วประเดี๋ยวเดียวแขนเสื้อของพระนางเองก็เปียกชุ่มไปหมด