กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นกวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็วสิบบรรทัดในปราดเดียว จากนั้นจึงเริ่มอ่านใหม่อีกรอบตั้งแต่ต้น
ไม่ถูกสิ ที่นี่ไม่มีหัวท้าย หัวท้ายถูกนางทิ้งไว้ในซองจดหมายของชวีเล่อแล้ว แต่ว่า... แก่นสารของจดหมายฉบับนี้น่าจะอยู่บนกระดาษสองแผ่นนี้ของนางหมดแล้วกระมัง
ริมฝีปากของพานอวิ๋นขยับเล็กน้อย นางเลิกผ้าห่มขึ้น สวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วแล้วไปหาอิ่นซง
อิ่นซงเพิ่งร่ายมวยเสร็จ กำลังจะหันหลังกลับเข้าห้อง ครั้นเห็นพานอวิ๋นวิ่งพรวดพราดออกมาโดยไม่สวมแม้กระทั่งถุงเท้า ก็รีบเอ่ยทันทีว่า “ข้าต้องล้างหน้าล้างตา กินข้าว แล้วก็ไปทำงานแล้ว”
พานอวิ๋นยื่นจดหมายให้เขาดู “ศิษย์พี่สอง มีข่าวดีหนึ่งเรื่องกับข่าวร้ายหนึ่งเรื่อง ท่านอยากฟังเรื่องไหน”
อิ่นซง : ...
ยังไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์สิบวันเสียด้วยซ้ำ!
นับแต่ศิษย์น้องหญิงเล็กของเขามาถึง สิบวันนี้เขาใช้ชีวิตได้โลดโผนยิ่งกว่าหนึ่งปีที่ผ่านมาเสียอีก!
อิ่นซงพยายามยกมุมปากขึ้น ยิ้มแห้งๆ พลางเอ่ยว่า “ข่าวร้าย!”
“ความจริงข่าวร้ายมีสองเรื่อง”