เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
จับชู้ต้องจับให้ได้เป็นคู่ จับโจรต้องจับพร้อมของกลาง พวกเขาพลิกจวนสกุลอิ่นจนแทบพลิกแผ่นดินหาก็ยังควานหาสิ่งใดไม่เจอ
เมื่อไร้หลักฐาน แม้แต่อวิ๋นเยี่ยนยังเริ่มสงสัยในตัวเองขึ้นมา ข้อสันนิษฐานของพวกเขาถูกต้องจริงหรือ
แต่อันเฉินกลับขยับเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยเสียงเบา “ท่านพันครัวเรือน ผู้น้อยกล้าเอาศีรษะเป็นประกัน คนที่ข้าเห็นในจวนสกุลอิ่นเมื่อเช้าตรู่วันนี้คือหูจิ่งจริงๆ ขอรับ”
“ตอนนี้คนไม่อยู่แล้ว ยังจะพูดเรื่องเหล่านี้ไปมีประโยชน์อันใด” อวิ๋นเยี่ยนกดเสียงต่ำลง “ข้าน่ะเชื่อเจ้า แต่ฝ่าบาทเล่า แม้อิ่นซงจะเป็นเพียงขุนนางระดับหก ทว่ากลับเป็นเจ้ากรมโหรฤดูคิมหันต์ที่มีตบะไม่ต่ำ ปฏิทินหลวงช่วงสองปีนี้ล้วนเป็นเขาที่ตรวจชำระ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสร้างความชอบใหญ่หลวงในสงครามลู่ชวน หากเขามิใช่นักพรตเต๋าที่จำต้องรับราชการในสำนักโหรหลวงเท่านั้น ย่อมสามารถก้าวหน้าได้ไกลกว่านี้อย่างแน่นอน”
พวกองครักษ์เสื้อแพรมิได้เกรงกลัวเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ในราชสำนักเท่าใดนัก แม้แต่หยางซื่อฉีและหวังจี้ก็ยังกล้าสืบสวน ทว่ากลับไม่กล้าล่วงเกินเหล่านักพรตเต๋าแห่งสำนักโหรหลวงจนเกินงาม
โดยเฉพาะคนที่มีชื่อเสียงโด่งดังภายนอกเช่นอิ่นซง
ใครเล่าจะรู้ว่าเขาจะแอบร่ายคำสาปใส่พวกเขาหรือไม่