เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
อิ่นซง “พระราชวังเข้าไม่ยาก ทว่าเจ้าไม่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่เคยเอ่ยถึงหรือไม่ ในพระราชวังมีก้งเฟิ่งจางอยู่ท่านหนึ่ง เขาเป็นคนของภูเขามังกรพยัคฆ์”
“เรื่องอื่นเขาล้วนไม่ยุ่ง ต่อให้ทัพกบฏบุกฟันเข้ามาในพระราชวังเขาก็ไม่กะพริบตาแม้แต่คราเดียว ทว่าพวกมารอสูรภูตผีอย่าได้หวังจะเข้ามาในพระราชวังใต้จมูกเขาได้เลย ส่วนเจ้าเป็นผู้บำเพ็ญ สิ่งที่ใช้คือพลังปฐม ก็นับอยู่ในจำพวกมารอสูรภูตผีเช่นกัน”
พานอวิ๋นกลอกลูกแก้วตาไปมาแล้วเอ่ย “เช่นนั้นหากข้าเป็นคนธรรมดาในยุทธภพเล่า”
อิ่นซงเอ่ยอย่างมั่นใจ “เจ้าตบตาสายตาเขาไม่ได้หรอก”
“นั่นก็หมายความว่าคนในยุทธภพแอบลอบเข้าพระราชวังเขาไม่ยุ่งใช่หรือไม่”
อิ่นซงเอ่ย “นั่นเป็นเรื่องขององครักษ์เสื้อแพร ก้งเฟิ่งจางปฏิบัติเพียงหน้าที่ที่เป็นของตนเท่านั้น”