กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นยืนกางขาขวางหน้าพวกเขาไว้ กล่าวอย่างยะโสโอหัง “พูดมา พวกเจ้ากับขอทานนั่นเป็นพวกเดียวกันใช่หรือไม่”
สามจอมยุทธ์ได้ยินดังนั้นตาพลันเป็นประกาย รีบถามทันที “ขอทานนั่นอยู่ที่ใด”
“พวกเจ้าเป็นพวกเดียวกับมันจริงๆ ด้วย” พานอวิ๋นยื่นมือออกไป “คืนเงินมา! มันแย่งเงินข้าไป!”
สามจอมยุทธ์มองนางด้วยสีหน้าคลางแคลงใจ “ท่านจอมยุทธ์หูจะไปแย่งเงินเด็กสาวคนหนึ่งได้อย่างไร เจ้าหลอกลวงกระมัง”
พานอวิ๋น “หลอกลวงอันใดกัน เขาเพิ่งจะแย่งอีแปะไปจากมือข้ากำมือหนึ่ง เต็มๆ หนึ่งพวงเชียวนะ นั่นเป็นค่าศึกษาที่หลานชายคนโตของข้าจะเอาไปใช้เป็นนักศึกษา เขาบอกไว้ว่า อยากได้เงินให้มาทวงกับคนที่ตามหลังมา!”
หนึ่งในสามจอมยุทธ์แทบจะกระโดดตัวลอย “ดีล่ะสิ หูจิ่งจงใจชัดๆ กะจะให้นางมาขวางพวกเราไว้”