ตอนที่ 416 ของหาย

“เหมียว——” เสียงแมบร้องดังขึ้นคราหนึ่ง พานอวิ๋นและเซวียเสาเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน ก็เห็นพานเสี่ยวเฮยก้าวเดินบนสันกำแพงมาอย่างสง่างาม เอียงคอร้องเหมียวๆ ใส่พานอวิ๋นสองสามเสียง “เขามั่นใจในตัวเองเหมือนเจ้าเลย”

พานอวิ๋นทำเป็นไม่ได้ยิน เอ่ยถามว่า “ได้ของมาหรือไม่”

“เหมียว——มีแต่เกินไม่มีขาด”

พานอวิ๋นพึงพอใจ อ้าแขนกอดรับมัน

พานเสี่ยวเฮยกระโจนเข้าสู่อ้อมอกของนางในปราดเดียว ชูคอเชิดหน้าขึ้นแล้วร้อง “เหมียว” ออกมาคำหนึ่ง

พานอวิ๋นอุ้มพานเสี่ยวเฮยเดินไป หันศีรษะไปกล่าวกับเซวียเสาที่จ้องมองแมวตาไม่กะพริบว่า “เช่นนั้นพวกเราก็ตกลงกันตามนี้ หากท่านหาจังหวะที่เหมาะสมไม่ได้ต้องรีบบอกข้า ข้าจะมาเจาะกระดาษหน้าต่างเปิดโปงเรื่องนี้เอง”

เซวียเสาดึงสติกลับมา พยักหน้ากล่าวว่า “ได้”

ทั้งสองคนแยกย้ายกันตรงทางแยก พานอวิ๋นอุ้มพานเสี่ยวเฮยกลับบ้าน ระหว่างทางเอ่ยถามว่า “เจ้าเอาของมาเท่าใด”

พานเสี่ยวเฮย “กวาดเกลี้ยง”

ดวงตาของพานอวิ๋นทอประกายเจิดจ้า อุ้มมันแล้วเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นทันที