ตอนที่ 415 ข้าเหมือนอาของข้า

พานอวิ๋นเลิกคิ้ว “เช่นนั้นข้าขอเนื้อติดกระดูกชิ้นใหญ่สักชามได้หรือไม่”

จูฉีอวี้ใจกว้างยิ่งนัก พยักหน้ากล่าวว่า “ได้สิ”

พานอวิ๋นเอ่ยกับเถ้าแก่ทันที “เอาเนื้อติดกระดูกชิ้นใหญ่มาเพิ่มอีกชาม!”

เซวียเสากล่าว “เอามาให้ข้าสักชามด้วย”

จูฉีอวี้เห็นพวกเขาลำล้วนต้องการ ท่าทางดูน่าอร่อยยิ่ง จึงเอ่ยกับเถ้าแก่ว่า “เอามาสามชามก็แล้วกัน”

เนื้อติดกระดูกชิ้นใหญ่ยักษ์สามชามถูกยกขึ้นมา เนื้อชิ้นหนักอึ้งเกาะกระดูกอยู่อย่างหลวมๆ เพียงใช้ตะเกียบสะกิดเบาๆ เนื้อก็สั่นไหวไปมา แทบจะหลุดร่อนออกจากกระดูก

ในชามของแต่ละคนมีเนื้อติดกระดูกชิ้นใหญ่ 2 ชิ้น พูนแน่นเต็มชาม ทั้งยังมีน้ำแกงอีกด้วย

เถ้าแก่ยกต้นหอมซอยชามเล็กมาให้ ให้พวกเขาตักเติมได้ตามใจชอบ

ทั้งพานอวิ๋นและเซวียเสาต่างหยิบต้นหอมซอยกำมือหนึ่งโรยลงในชาม จากนั้นก็ก้มหน้าซดน้ำแกง

น้ำแกงกระดูกหมูที่ใส่พริกไทยป่น ผสานกับต้นหอมซอย ช่างทำให้จิตใจอบอุ่นเบาสบายนึกซาบซึ้ง