ตอนที่ 414 ข้าเลี้ยงเอง

พานอวิ๋นกระตุกมุมปากยิ้ม หลุบสายตาลงพลางคิด มิน่าเล่าในตำราประวัติศาสตร์จึงกล่าวไว้ว่า หลังจากจูฉีอวี้ขึ้นครองราชย์ บรรดาเสนาบดีจำนวนมากต่างเห็นว่าเขากับจูฉีเจิ้นต่างกันลิบลับ

ชื่อเสียงอันดีงามของเขาอีกเนิ่นนานหลังจากนั้นจึงค่อยมีขึ้นมา แต่ทว่าก็ยังคงถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักหน่วงอยู่ดี

อย่าเพิ่งกล่าวถึงว่าในฐานะฮ่องเต้พระองค์หนึ่งจะเป็นอย่างไร อย่างน้อยที่สุดในยามนี้ที่อยู่ในฐานะท่านอ๋อง เขาก็บกพร่องต่อหน้าที่

พานอวิ๋นเดินผ่านเขาไปตามจูฉีเจิ้น ก้าวตรงเข้าไปข้างกายจูฉีเจิ้น เอ่ยถามท่ามกลางดวงตาเบิกกว้างของเฉาจี๋เสียงว่า “คุณชายใหญ่ ท่านจะไปเช่นนี้เลยหรือ”

จูฉีเจิ้นหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน หันศีรษะมามองนาง “แล้วเจ้าอยากให้ข้าทำสิ่งใดเล่า จับตัวหวังเจิ้นมาไต่สวนตรงนี้เลยงั้นหรือ”

พานอวิ๋นทอดถอนใจ “นี่มิใช่เรื่องที่สมควรทำหรอกหรือ ข้านึกว่าพวกเราอายุอานามไล่เลี่ยกัน ทั้งท่านและข้าต่างก็เป็นคนหนุ่มสาวเลือดร้อนเหมือนกันเสียอีก”