ตอนที่ 413 เถียนตาหนิว

“หวังเจิ้น คนโปรดอันดับหนึ่งข้างกายฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ขันทีผู้ตรวจตราตราฝ่ามือสำนักพิธีการ” เถียนตาหนิวจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ออกเสียงอักขระชัดเจน เอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่า “เขาแตกฉานคัมภีร์ เชี่ยวชาญการสังเกตเจตจำนงของคน พูดได้ว่า ฮ่องเต้กระหายเขาก็ยกน้ำชา หิวเขาก็ส่งข้าว ง่วงเขาก็ส่งหมอน หนอนรู้ใจเช่นนี้ หากเป็นพวกท่าน พวกท่านชอบหรือไม่เล่า”

รอยยิ้มบนใบหน้าของฮ่องเต้ลดลงเล็กน้อย พลางคิดว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ

ไม่สิ สิ่งที่หวังเจิ้นทำยังดียิ่งกว่าที่เถียนตาหนิวเอ่ยปากเสียอีก บางครา พระองค์เองยังไม่ทันรู้สึกว่าตนเองกระหายหรือหิว ทว่าเขากลับสามารถยกน้ำชาและอาหารเลิศรสถูกใจมาส่งให้ ในชั่วขณะที่เข้าปาก พระองค์ถึงเพิ่งรู้สึกว่าตนเองกระหายและหิว

นี่ยังเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ที่สำคัญที่สุดคือ ในท้องพระโรง เขาก็ยังล่วงรู้สิ่งที่พระองค์คิดอยู่ในใจเช่นกัน

สงครามลู่ชวนทำศึกไปแล้วสองครา นับแต่เริ่มแรกในราชสำนักก็มีขุนนางคัดค้าน

แต่ราชสำนักก็ยังคงยืนกรานทำศึกทั้งสองครา ในหมู่ราษฎรและขุนนางบางส่วนคิดเพียงว่าเป็นความประสงค์ของหวังเจิ้น ด้วยเหตุนี้ในช่วงสงครามลู่ชวนทั้งสองครา หวังเจิ้นจึงถูกกล่าวโทษอยู่ตลอด และได้รับคำตำหนิติเตียนอย่างมาก