ตอนที่ 405 หนังศีรษะชาวาบ

มาถึงหน้าประตูตำหนักแล้ว หากยังย้อนกลับไปทำงานคงดูโง่เขลาไปสักหน่อย

อิ่นซงเห็นเงาหลังของกลุ่มฮ่องเต้ลับตาไปแล้ว ก็หันหลังเดินมุ่งหน้าออกนอกวัง เลิกงานกลับบ้านทันที

เพิ่งจะก้าวเข้าตรอก ก็เห็นพานอวิ๋นพาพวกเมี่ยวเจินทั้งสามคนกำลังถูกสตรีกลุ่มหนึ่งรุมล้อมอยู่ตรงกลาง ความคึกคักนั้นราวกับกำลังฉลองเทศกาลปีใหม่

ผืนธงนักพรตของพานอวิ๋นตั้งพิงกำแพงไว้ พานเสี่ยวเฮยกำลังนั่งยองๆ ผึ่งแดดสัปหงกอยู่ใต้ผืนธงนักพรต

อิ่นซงก้าวเท้าเดินเข้าไป บรรดาสตรีเห็นเขาก็เอ่ยทักทายอย่างกระหยิ่มใจ “ท่านอิ่นกลับมาแล้ว ศิษย์น้องหญิงและบรรดาลูกศิษย์ของท่านกำลังดูโหงวเฮ้งและตรวจโรคให้พวกเราอยู่พอดี”

เมี่ยวเหอที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางเอ่ยตอบกลับมาเสียงอ่อย “ข้าเป็นหลานศิษย์...”

ทว่าไม่มีผู้ใดสนใจเลย สตรีผู้นั้นเอ่ยต่ออย่างลำพองใจ “ท่านไม่ยอมดูให้พวกเรา ก็ย่อมมีคนอื่นช่วยดูให้ ข้าดูแล้ว ฝีมือศิษย์น้องหญิงของท่านยังเก่งกาจกว่าท่านเสียอีก ดู ‘เซียนน้อยฝ่าเคราะห์’ ที่เขียนไว้บนผืนธงนักพรตของนางสิ นางเป็นถึงเซียนน้อย อีกทั้งยังคิดเงินแค่หนึ่งอีแปะเท่านั้น!”

“ใช่ๆๆ เซียนน้อยคิดแค่หนึ่งอีแปะ” อิ่นซงพยักหน้าติดๆ กัน พยายามดิ้นรนหลุดออกมา วิ่งหนีไปได้สามห้าก้าวถึงค่อยกล้าหันกลับมามอง

เมื่อเห็นพานอวิ๋นและพวกเมี่ยวเจินทั้งสามคนถูกรุมล้อมอยู่ตรงกลาง เขาก็ผ่อนลมหายใจออกมา รีบร้อนก้าวเข้าประตูไปด้วยความขวัญผวาที่ยังหลงเหลือ

พลันผลักประตูก็ประสานสายตากับหวังชงและอิ่นชิงจวิ้นที่กำลังชะเง้อชะแง้มองอยู่พอดี