ตอนที่ 404 ตั้งใจปลูกหลิวแต่หลิวไม่โต

ฮ่องเต้โยนบทความกลับไปให้เขาพลางตรัสว่า “เจ้าก็ใส่ใจเสียหน่อย ผู้อื่นอุตส่าห์เขียนบทความมาให้เจ้าจนเสร็จสรรพ เพียงแค่นำมาดัดแปลงใช้ มันจะยากเย็นอันใดกัน”

ฮ่องเต้ดึงกระดาษเปล่าสีขาวแผ่นหนึ่งมา แล้วจรดพู่กันช่วยเขาดัดแปลงเนื้อหาครึ่งแรกโดยตรง ก่อนจะยื่นส่งให้เขาอย่างไม่ใส่ใจพลางตรัสว่า “ดัดแปลงใช้เช่นนี้แหละ เอาไปเสีย ที่เหลือก็ไปขบคิดเอาเอง”

อ๋องเฉิงรับมา แล้วถือบทความฉบับเต็มและฉบับครึ่งหนึ่งไปขบคิดต่ออย่างว่าง่าย

ฮ่องเต้ทรงส่ายพระพักตร์ จนกระทั่งช่วงบ่ายเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้อีกครั้งจึงเอ่ยถามหนิวอวี้ข้างกายว่า “อ๋องเฉิงเล่า การบ้านเขียนไปถึงไหนแล้ว”

หนิวอวี้ยิ้มพลางกราบทูลว่า “อ๋องเฉิงเพิ่งออกมาจากตำหนักราชครูพ่ะย่ะค่ะ ดูจากท่าทางแล้ว ราชครูมิได้ดุด่าพระองค์ บทความก็น่าจะทำได้ไม่เลวพ่ะย่ะค่ะ”

“นั่นเป็นสิ่งที่เขาทำเองรึ” ฮ่องเต้ส่ายพระพักตร์แย้มสรวล “เพียงแค่ดัดแปลงใช้เท่านั้น ข้าวป้อนมาถึงริมฝีปากแล้ว คงไม่ถึงขนาดอ้าปากกินไม่เป็นกระมัง”

ฮ่องเต้ทรงบิดพระศอไปมา หนิวอวี้จึงกราบทูลเตือนว่า “ฝ่าบาททรงประทับนั่งเป็นเวลานานจนเหน็ดเหนื่อย สู้เสด็จออกไปเดินเล่นสักหน่อยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ ฎีกาก็เหลืออยู่อีกไม่มากแล้ว ค่อยตรวจฎีกาก่อนมื้อเย็นก็ยังทันพ่ะย่ะค่ะ”