กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นเปลี่ยนเป็นชุดนักพรต นำผืนธงนักพรตสำหรับดูดวงรักษาโรคในมิติออกมา ผูกติดกับท่อนไม้ สะพายย่ามแล้วเตรียมจะก้าวออกจากประตู
เมี่ยวเจินเห็นเข้าก็รีบวิ่งออกมาทันที “อาจารย์อาน้อย ท่านไม่พาพวกเราไปเที่ยวเล่นหรือ”
พานอวิ๋นใคร่ครวญเล็กน้อย กวักมือเรียกนาง “ไปเรียกเมี่ยวเหอ พวกเราไปกัน!”
เถาเหยียนไป๋ “อาจารย์อาน้อย แล้วข้าเล่า”
พานอวิ๋น “เจ้าอยู่บ้านดูแลท่านจอมยุทธ์หู”
สุดท้ายหูจิ่งจึงถูกมอบหมายให้หวังชงผู้เคยมาเมืองหลวงหลายครั้ง ไม่มีความสนใจต่อเมืองหลวง และอยากเพียงนอนหลับพักผ่อนเป็นคนดูแล
สี่คนคณะพานอวิ๋นเปลี่ยนเป็นชุดนักพรต ถืออาวุธเวทของตนแล้วก้าวออกจากประตูไป
เถาเหยียนไป๋แบกธงยืนอยู่หน้าถนน เอ่ยถามว่า “พวกเราไม่ได้แปลงโฉมสักนิด ผู้ใดจะมาหาพวกเราให้ดูดวงรักษาโรคเล่า ไม่ว่าจะดูดวงหรือรักษาโรค ล้วนยิ่งแก่ยิ่งดี พวกเราสี่คนมองปราดเดียวก็ดูไม่น่าเชื่อถือแล้ว”
พานอวิ๋นกล่าวว่า “ในกรณีที่ราคาเท่ากัน พวกเราสู้ท่านไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ แต่หากพวกเราคิดราคาถูกเล่า”
เมี่ยวเจิน “เช่นนั้นก็ต้องถูกกว่ามากโขเลยนะ!”