ตอนที่ 398 เข้าเมืองหลวง

หวังชงไม่ได้หาโรงเตี๊ยม ทว่าพาทุกคนลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอย มุ่งหน้าจากทางใต้ของเมืองตรงไปยังทางตะวันออกของเมืองตลอดเส้นทาง

พานอวิ๋นเลิกม่านขึ้น คิ้วกระตุกวูบ

ที่แห่งนี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง

นางลองนึกย้อนดู ก็นึกขึ้นมาได้ ดูเหมือนตอนที่นางหลบหนีคราวนั้นจะเคยวิ่งผ่านแถวๆ นี้

ตลาดและย่านร้านค้าอันคึกคักถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ถนนแผ่นหินสีน้ำเงินเริ่มแคบลง ขณะเดียวกันคนสัญจรบนถนนก็ลดน้อยลง ทุกคนเปลี่ยนจากเขตตัวเมืองเข้าสู่เขตชุมชนที่พักอาศัย

สองข้างทางล้วนเป็นบ้านเรือน ประตูไม่ใหญ่นัก พอจะให้รถม้าคันหนึ่งเข้าออกได้พอดี

เมี่ยวเจินและเมี่ยวเหอยื่นศีรษะออกไปมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น หงเหยียนก็เบียดหัวออกไปดูเช่นกัน แล้วกล่าวขึ้นตรงๆ ว่า “มีคนกำลังแอบจับจ้องพวกเราอยู่”

พานอวิ๋นกล่าวว่า “นั่นคือคนในบ้าน”

นางกล่าวว่า “แถบนี้ส่วนใหญ่เป็นบ้านเช่าราคาถูก เป็นสิทธิพิเศษที่ราชสำนักมอบให้ขุนนางเมืองหลวง สามารถเช่าบ้านพักอาศัยในเมืองหลวงได้ด้วยราคาที่ค่อนข้างต่ำ ดังนั้นแถบนี้จึงมีคนแปลกหน้าน้อย พอมีโผล่มาสักคน ทุกคนก็ชอบแอบอยู่หลังประตูเพื่อมุงดู”

นางชะงักไปเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ตอนเด็กๆ ข้าก็ชอบแอบดูคนอยู่หลังประตูแบบนี้เช่นกัน”