ตอนที่ 386 สัญญาขายตัว

พานอวิ๋นอึ้งไปทีละนิด “แมลงดูดปราณปฐม?”

มู่หลินดวงตาเป็นประกาย “เจ้ารู้จักแมลงชนิดนี้ด้วยหรือ? เช่นนั้นเจ้ามีวิธีรักษาหรือไม่?”

พานอวิ๋นขมวดคิ้วส่ายหน้า เอ่ยถามว่า “สำนักแพทย์หลวงไม่มีวิธีเลยหรือ?”

มู่หลินชะงักไป “เจ้ารู้สถานะของข้าแล้วหรือ?”

พานอวิ๋นเอ่ยอย่างไร้ความเกรงใจว่า “เจ้าก็บอกเองว่าแซ่มู่ ด้านนอกยังมีองครักษ์เสื้อแพรมาตามหาเจ้าอีก ข้าจะไม่รู้ได้รึ? พูดมา เจ้าเป็นคนของจวนมู่อ๋องแห่งยูนนานใช่หรือไม่?”

มู่หลินรีบโบกมือ เอ่ยเสียงเบาว่า “พวกเรามิใช่จวนอ๋อง พวกเราเป็นเพียงจวนกั๋วกง เจ้า เจ้าทั้งหลายอย่าได้ใช้คำเรียกขานซี้ซั้วเชียว โดยเฉพาะนี่อยู่ในจงหยวน”

“เจ้ายังรอบคอบอยู่บ้าง ผู้ที่ประมาทจนติดพิษศพคือผู้ใดกัน?”

มู่หลิน “ข้าบอกเจ้าไม่ได้ แต่ข้าบอกเจ้าได้ว่า สำนักแพทย์หลวงเองก็จนปัญญา”

ท่านพ่อติดพิษศพ แม้แต่ในราชสำนักผู้ที่รู้ก็ยังมีไม่มาก ยิ่งไม่อาจป่าวประกาศในหมู่ชาวบ้านได้ มิฉะนั้นจะก่อให้เกิดความตื่นตระหนก อีกทั้งยังจะเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์

ดังนั้นเรื่องนี้จึงยังจำกัดให้รู้กันเพียงวงแคบเท่านั้น