ตอนที่ 383 ปฏิเสธการเป็นพวกพ้อง

พานอวิ๋นตรวจดูบาดแผลบนร่างของหูจิ่งไปพลาง เอ่ยไปพลางว่า “เจ้าก็เลาะตามซอกกำแพงไปสิ ดูว่ามีรูหรือไม่ ไม่ต้องเดินผ่านลานบ้านก็ข้ามไปได้เหมือนกัน”

พานเสี่ยวเฮยสบถก่นด่าไปตลอดทาง ทว่ายังคงปีนขึ้นขื่อห้องอย่างรวดเร็ว เล็ดลอดจากฝั่งนี้ไปยังห้องข้างๆ ทั้งยังฝ่าสายฝนที่สาดซัดลงมาจากหลังคา ลอดผ่านรอยโหว่ของขื่อห้องไปยังอีกห้องหนึ่ง ในที่สุดก็พบรูตรงมุมกำแพง มุดเข้าไปก็เป็นศาลเทพภูเขาพอดี

ไร้ที่ติ ขนของมันเปียกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

พานอวิ๋นดึงมือของหูจิ่งขึ้นมาจับชีพจร ล้วงขวดโอสถออกมาจากย่ามสี่เหลี่ยมใบเล็ก เทโอสถออกมาหนึ่งเม็ด ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกดร่องใต้จมูกของหูจิ่ง

หลังจากกดจนคนฟื้นขึ้นมาได้แล้วก็ยัดยาลูกกลอนเข้าปากเขา “ยาลูกกลอนนี้ค่อนข้างใหญ่ เจ้าเคี้ยวเร็วเข้า”

หูจิ่งบาดเจ็บสาหัสจนสะลึมสะลือ ทว่ายังพอฟังภาษามนุษย์รู้เรื่อง ปากขยับไปอย่างไร้จิตสำนึก คล้ายจะลิ้มรสความขมของสมุนไพร เขาชะงักไปเล็กน้อย แล้วยิ่งออกแรงเคี้ยวให้หนักขึ้น

ตัวยาแผ่ซ่านอยู่บนปลายลิ้น มิรู้ว่าเป็นเพราะรสขมหรือเพราะยาออกฤทธิ์ หูจิ่งจึงได้สติแจ่มชัดขึ้นมาอีกหน่อย