ตอนที่ 382 ลอบสังหาร

พานอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย ทว่ายังคงก้าวเดินขึ้นไปข้างหน้า ยืนอยู่หน้าศาลเทพภูเขา พานอวิ๋นสองมือร่ายมุทรา ก้มหน้าบริกรรมในใจ “ศิษย์แห่งเทพภูเขาไตรวิสุทธิ์ พานอวิ๋นผู้ดูแลศาลเจ้าแห่งศาลเทพภูเขาไตรวิสุทธิ์ ขอพึ่งพาอาศัยดินแดนล้ำค่าของท่านเพื่อพักพิง ขอท่านเทพภูเขาโปรดคุ้มครอง”

ครั้นบริกรรมจบก็กราบไหว้ นางจึงค่อยผลักประตูเดินเข้าไป

ภายในศาลเต็มไปด้วยผู้คน ประตูเพิ่งจะผลักเปิดออก ทุกคนก็หันศีรษะมองมา

เมื่อเห็นนางมาเพียงลำพัง อายุก็ยังน้อย ทว่าเบื้องหลังกลับสะพายกระบี่ไว้เล่มหนึ่ง ทุกคนจึงมิกล้ามองนาน เพียงมองสองตาก็เบือนสายตาหนี

มู่หลินไล่ตามมาทัน นำม้าไปผูกไว้ด้านนอกแล้วจึงวิ่งตามเข้ามา “เจ้าวิ่งเร็วปานนั้น...”

ครั้นได้เห็นคนในศาล อดมิได้ที่จะชะงักไป “คนเยอะจังเลย”

เมื่อเห็นเสื้อผ้าบนกายของเด็กหนุ่มหรูหราสูงส่ง พลันมีพ่อค้าต่างถิ่นที่เดินทางผ่านมาลุกขึ้นทักทาย “ล้วนมาหลบฝนกันทั้งสิ้น คุณชายกับ... กับท่านจอมยุทธ์น้อยเข้ามานั่งพักสักประเดี๋ยว รอให้ฝนซาค่อยไปดีหรือไม่”

สายตาของพานอวิ๋นกวาดมองไปรอบหนึ่งในศาล มิเห็นหูจิ่ง แต่นางร่ายมุทราคำนวณดู ก็ยังคงรู้สึกว่าหูจิ่งอยู่แถวนี้