ตอนที่ 378 ผ่านด่าน

เจ้าหน้าที่มือปราบด้านข้างเอ่ยว่า “ท่าน ข้าเห็นพวกเขาก็ไม่มีปัญหาอันใด ปล่อยพวกเขาไปเถอะขอรับ”

“ไม่มีปัญหาอย่างนั้นหรือ” หลิวจิ้งเอ่ยเสียงเย็น “จากจวนกว่างซิ่นถึงเมืองหลวง หนทางไกลถึงเพียงนี้ พวกเจ้ากลับไม่พกสัมภาระแม้แต่ชิ้นเดียวหรือ”

คนทั้งห้าของพานอวิ๋นถึงได้พลันกระจ่าง ที่แท้จุดพิรุธของพวกเขาก็คือการไม่มีสัมภาระ

หวังชงนึกเสียใจในใจ รู้งี้ไม่ลำพองใจจนเกินเหตุ เอาข้าวของทุกอย่างเก็บไว้ในมิติจนหมด

เวลานี้เขาอยากจะยื่นมือเข้าไปในแขนเสื้อแล้วเสกสัมภาระกองโตออกมาให้พวกเขาดูเสียจริง

น่าเสียดายที่คนเหล่านี้เป็นเจ้าหน้าที่มือปราบ ไม่ใช่ราษฎรทั่วไป หากเขากล้าทำเช่นนั้น พวกเขาก็กล้าจับกุมเขาเป็นแน่

เหล่าจูเคยบอกไว้ พิธีกรรมและการเผยแพร่วิชาเวทใดๆ ที่ไม่อยู่ในการรับรองของราชสำนักล้วนเป็นการหลอกลวง ต้องถูกคุมขังเข้าคุก

ขณะที่ในหัวของหวังชงเกิดพายุความคิดกำลังคิดหาข้ออ้างอย่างหนักนั้นเอง พานอวิ๋นก็หันไปถามว่า “หลานศิษย์ของมหาปรมาจารย์ ออกเดินทางต้องพกสัมภาระด้วยหรือ”

หวังชงรีบเอ่ยทันที “ย่อมไม่ต้องขอรับ อาจารย์อานานๆ ทีจะได้ออกจากประตูสักครั้ง จะพกของพะรุงพะรังพวกนั้นไปไย”