ตอนที่ 379 แย่กันหมดแล้ว

เพื่อสลัดองครักษ์เสื้อแพรด้านหลังให้พ้น หวังชงจึงสะบัดแส้เร่งความเร็วขึ้น

รอจนม้าแทบจะทนไม่ไหวจนทรุดลงกับพื้น ในที่สุดพวกเขาก็เห็นด่านพักม้า

คนทั้งกลุ่มใคร่ครวญเล็กน้อยก็ยังคงตัดสินใจเข้าพัก

ดวงอาทิตย์คล้อยไปทางทิศตะวันตกแล้ว เดินทางต่อไปอีกครึ่งชั่วยามก็คงตกดิน ถึงเวลานั้นย่อมไม่แน่ว่าจะมีที่พักแรม

คนห้าคน จิ้งจอกหนึ่งตัว และปิ่นทองหนึ่งเล่มเปิดห้องพักสองห้อง

หหวังชงจึงใช้ตะเกียบจุ่มน้ำวาดเส้นสองเส้นลงบนโต๊ะ เอ่ยถามว่า “อาจารย์อาน้อย พวกเราจะใช้ทางบกผ่านโจวเหยี่ยนเข้าจวนจี่หนาน หรือว่าจะมุ่งขึ้นเหนือทางคลองใหญ่โดยตรงไปเลยดีขอรับ”

เขาเอ่ยว่า “ดูจากท่าทีขององครักษ์เสื้อแพรพวกนั้นแล้ว ด่านตรวจที่ตั้งไว้ตามรายทางย่อมมีไม่น้อย มิสู้ขึ้นเรือตรงไปเมืองหลวงเสียเลย”

ทหารทางการตรวจตราเรือในคลองใหญ่ไม่เข้มงวดนัก

เมี่ยวเจินไม่เข้าใจ “พวกเราก็หลบพ้นองครักษ์เสื้อแพรกลุ่มนี้มาแล้ว เพียงเอาสัมภาระออกมาบ้างก็รับมือการตรวจค้นตามด่านตรวจต่อไปได้ เหตุใดจึงต้องจงใจไปทางเส้นทางน้ำเพื่อหลบเลี่ยงพวกเขาด้วยเล่า”