เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
มรรคทองนักพรตผู้เป็นหัวหน้าถอนหายใจคราหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ตามหาอีกสองวัน หากยังหาไม่พบอีก เช่นนั้นก็คงหาไม่พบจริงๆ แล้ว”
เขาเอ่ยว่า “หาพบแล้วก็ใช่ว่าจะต้องถูกลงทัณฑ์ พวกเขาใช้วิชาเวทด้วยความจวนตัวจริงๆ หลังรายงานขึ้นไปแล้ว อย่างมากที่สุดก็แค่ปรับเงินบ้างก็จบเรื่อง”
ที่สำคัญคือต้องหาคนออกมาให้พบ มิฉะนั้น ตัวเขาต้องถูกลงโทษเป็นแน่
มรรคทองนักพรตนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็อดทอดถอนใจไม่ได้ เอ่ยถามว่า “ยังหาลวี่เจี้ยนหนานไม่พบอีกรึ”
“ศิษย์พี่ ข้าเสี่ยงทำนายดูข่วยหนึ่งแล้ว เจ้าลวี่เจี้ยนหนานนั่นต้องไม่อยู่ในจวนมณฑลฉางโจวแล้วเป็นแน่ ดูจากรูปข่วย เขามุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ นั่นเป็นทิศทางของเจียงซี”
คนทั้งหลายมองไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้พร้อมกัน ส่งเสียงทอดถอนใจอย่างละห้อยระคนกันออกมาอย่างพร้อมเพรียง ล้วนคาดเดาได้ว่าเขาต้องไปตามหาหยางจี้เป็นแน่
หากหยางจี้เข้าร่วมการแก่งแย่งครานี้ด้วย จวนมณฑลฉางโจวยิ่งไม่อาจสงบสุขได้อีก
“การแก่งแย่งชิงดีในทางโลกพวกนี้ช่างถี่กระชั้นเกินไป ดุร้ายอำมหิตเกินไปจริงๆ”
พอทอดถอนใจเช่นนี้ ความปรารถนาที่จะตามหาพวกพานอวิ๋นทั้งห้าคนของพวกเขาก็ลดน้อยลงไปอีกส่วนหนึ่ง