ตอนที่ 375 ความแค้นสลายสิ้น

เขาเอ่ยว่า “พวกเรามองเห็นความมืดมิดได้ แต่อย่าปล่อยให้เรื่องราวเหล่านี้มาครอบครองจิตใจ จนบงการอารมณ์ความรู้สึกของเจ้า อาจารย์อาสามเป็นหมอชื่อดังแห่งยุค เข้าออกตระกูลขุนนางอยู่เป็นนิจ สิ่งที่เขาพานพบมิได้น้อยไปกว่าเจ้าเลย ทว่าเจ้าลองดูสิ ยามใดบ้างที่เขาปล่อยให้เรื่องราวโลกภายนอกเหล่านี้มารบกวนจิตใจตนเอง”

“มิใช่เพียงอาจารย์อาสามที่เป็นเช่นนี้ อาจารย์อาน้อยแม้อายุยังเยาว์ก็รู้จักปลงตกปล่อยวางยิ่งนัก” หวังชงกล่าว “เรื่องราวในโลกปุถุชน นอกจากคดีอยุติธรรมของคนในครอบครัวนางแล้ว เรื่องอื่นๆ นางล้วนได้เห็นได้ลงมือทำก็พึงพอใจแล้ว มิได้ผูกใจห่วงอาลัยจนเกินควร”

“เรี่ยวแรงของคนเรามีจำกัด หากมัวแต่พะวงเรื่องภายนอก สิ่งที่ควรทำควรร่ำเรียนย่อมต้องลดทอนลงไป”

ความหนักอึ้งในใจของเถาเหยียนไป๋สลายไปบ้าง จึงกอดผ้าห่มพลางเอ่ยว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านให้เวลาข้าได้คิดทบทวนด้วยตนเองสักหน่อยเถิด”

หวังชงพยักหน้า “เจ้าสมควรคิดทบทวนด้วยตนเองจริงๆ”

ห้องข้างเคียง พานอวิ๋นที่ล้างหน้าบ้วนปากเสร็จสิ้นนำเสื้อผ้าที่สะบัดจนแห้งและอบแห้งแล้วไปพาดไว้บนฉากกั้นอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เริ่มถกแขนเสื้อเตรียมเขียนยันต์ นางต้องสะสางหนี้กรรมช่วงสุดท้ายของค่ำคืนนี้ให้สิ้นซาก