เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
พานอวิ๋นเอ่ยอย่างจริงจัง “ข้ามิได้พูดจาโอ้อวด ข้าเคยเห็น ‘คัมภีร์ม่อจิง’ มาจริงๆ”
หัวใจของหวังชงพลันชะงักงัน หรือว่าชาติก่อนของอาจารย์อาน้อยของเขาจะมิใช่อยู่ในยุคหยวน หรือกระทั่งมิได้อยู่ในยุคถังซ่ง หากแต่อยู่ในยุคจ้านกั๋วช่วงก่อนราชวงศ์ฉินกันแน่?
มือที่ประคองชามสั่นระริกเล็กน้อย พลันมีคนตะโกนถาม “เจ้าของแผง ชามใบนี้ขายอย่างไร?”
หวังชงมือพลันนิ่งมั่นคงในทันที หันศีรษะไปตะโกนขาน “เครื่องเคลือบผิวเคลือบขาวอมฟ้าชั้นดี ใบละ 30 อีแปะ หนึ่งชุด 299 อีแปะ ไม่ลดราคา!”
หวังชงยัดชามใส่มือพานอวิ๋น โยนเรื่อง “คัมภีร์ม่อจิง” ทิ้งไปไว้เบื้องหลังชั่วคราว
เพื่อให้หวังชงได้ประจักษ์ถึงความรอบรู้อันกว้างขวางของนาง และเข้าใจถึงความเก่งกาจของตน พานอวิ๋นจึงตัดสินใจว่าคืนนี้จะเริ่มคัดลอก “คัมภีร์ม่อจิง”
น่าขันสิ้นดี ลอกตามตำรามีหรือที่นางจะทำไม่เป็น?
โคมบุปผาของร้านผ้าไหมถูกจุดขึ้น ส่องประกายกระทบลงบนเครื่องเคลือบ ขับเน้นให้เครื่องเคลือบดูงดงามยิ่งขึ้นไปอีก
ทุกคนที่แวะเวียนมาชมโคมบุปผาและแพรพรรณต่างอดมิได้ที่จะแวะมาเดินดูที่แผงเครื่องเคลือบ