ตอนที่ 363 ล่องเรือ

พานไป๋มองพานอวิ๋นที่ดูจริงจังยิ่ง หันขวับไปมองพ่อของเขา แววตาสื่อความหมายว่า 【ท่านพ่อ หรือว่าจะไถ่ตัวน้องหญิงออกจากอารามเต๋าดี ข้ารู้สึกเสมอว่าหากนางยังเป็นนักพรตเต๋าต่อไปคงต้องเสียสติเข้าขั้นมารเป็นแน่】

พานเทาเหลือบมองเขาเป็นการเตือน พยักหน้าให้พวกหวังชง ก่อนจะเอ่ยกับพานอวิ๋นอย่างอ่อนโยน “อวิ๋นเอ๋อร์วางใจเถิด ข้าจะกำชับให้เขาพกติดตัวไว้อย่างแน่นอน”

พานอวิ๋นจึงหยิบถุงหอมออกมาอีกใบหนึ่งส่งให้พานเทา “ท่านอาสอง นี่ของท่านเจ้าค่ะ มีทั้งยันต์คุ้มภัย ยันต์สงบจิตระงับยันต์เทพ และยันต์เรียกทรัพย์ อ้อ ยังมียันต์ลูกหลานมากมายอีกแผ่น อันนี้ต้องวางไว้ใต้หมอนะเจ้าคะ”

พานเทา “...”

เขาเก็บถุงหอมไว้ แสร้งเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ “อวิ๋นเอ๋อร์ เจ้าเคยคิดจะกลับมาหรือไม่”

เขาเอ่ยว่า “แม้ไม่อาจพาเจ้ากลับตระกูลอย่างเปิดเผยได้ แต่ข้ารู้จักตระกูลอยู่สองสามแห่ง พวกเขาไม่มีลูกสาว จึงอยากรับเลี้ยงดูบุตรสาวสักคน หากเจ้ากลับมา ย่อมเป็นเหมือนดั่งกาลก่อน เพียงแต่ต้องเปลี่ยนแซ่ใหม่ ทว่าที่นี่ ข้ากับท่านย่าของเจ้าจะสามารถดูแลเจ้าได้ตลอดเวลา”

พานอวิ๋นปฏิเสธในทันที “ข้าไม่อยากเปลี่ยนพ่อแม่เจ้าค่ะ”