ตอนที่ 362 พบกันอีกครา

ผู้คนขวักไขว่เนืองแน่น

นี่คือความรู้สึกแรกหลังเข้าเมืองของคณะพานอวิ๋น

หวังชงเคยมาจวนมณฑลฉางโจว ทว่ามิเคยมายังจวนมณฑลฉางโจวในช่วงเวลานี้ จึงตกใจกับผู้คนที่เบียดเสียดของที่นี่เช่นกัน จากนั้นจึงเอ่ยว่า “อาจารย์อาน้อย บ้านเกิดของท่านช่างร่ำรวยยิ่งนัก”

พานอวิ๋นเอ่ยอย่างอิจฉา “ข้าเองก็คิดไม่ถึง น่าเสียดายที่บ้านข้ามิได้อยู่ในกลุ่มคนมีเงิน”

ในความทรงจำของนาง พ่อของนางยากจนมาโดยตลอด

หวังชงหาโรงเตี๊ยมใหญ่แห่งหนึ่งพักแรมก่อน ขณะกินข้าวก็สอบถามที่ตั้งของสำนักศึกษาจินไถกับลูกจ้าง

ลูกจ้างกวาดตามองพวกเขาแวบหนึ่ง เห็นพวกเขาแต่ละคนสวมชุดนักพรต จึงอดถามมิได้ว่า “เหล่านักพรตก็จะเข้าร่วมชุมนุมกวีหยวนเซียวของสำนักศึกษาจินไถด้วยหรือขอรับ”

หวังชงชำเลืองมองพานอวิ๋นอย่างรวดเร็วคราหนึ่งแล้วยิ้มพลางเอ่ย “เคยได้ยินมา อยากไปร่วมสนุกดูบ้าง”

ลูกจ้างจึงชี้ทางให้พวกเขา ยิ้มพลางเอ่ยว่า “แม้จะกล่าวว่าชุมนุมกวีหยวนเซียวจะเริ่มในวันพรุ่งนี้ ทว่าวันนี้ก็มีผู้คนมารวมตัวกันมิน้อย เหล่านักพรตเดินเล่นตามถนนสายนี้ไปเรื่อยๆ ถึงทางแยกที่สามเลี้ยวขวาเดินไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวซ้ายเดินไปอีกสักร้อยกว่าก้าวก็ถึงแล้วขอรับ”

หวังชงยิ้มพลางกล่าวขอบคุณ