ตอนที่ 353 ประทานปัญญาดุจน้ำทิพย์ถ่ายทอดพลัง

คนทั้งหลายแห่งภูเขาไตรวิสุทธิ์ก็นอนไม่หลับเช่นกัน ดังนั้นทุกคนจึงไปนั่งการดูดาวบนหลังคาพร้อมหน้า โดยหลักแล้วคือเสวียนเมี่ยวและเมี่ยวเจินเป็นผู้ดู และคอยอธิบายปรากฏการณ์ดาราที่สังเกตเห็นให้พวกเขาฟัง

หวังเฟ่ยอิ่นนำคนที่เหลือทำหน้าที่กลุ่มสร้างบรรยากาศ คอยร้องว้าวตื่นตาตื่นใจ พร้อมกับปรบมือเป็นระยะ

พานอวิ๋นชอบบทบาทนี้ที่สุด นางจับอุ้งเท้าทั้งสองข้างของพานเสี่ยวเฮยตบเข้าหากันเสียงดังเปาะแปะ จนพานเสี่ยวเฮยโมโหกรีดร้องแล้วถีบท้องนางไปทีหนึ่ง ดีดตัวลอยละลิ่ว พุ่งตรงเข้าสู่อ้อมอกของหวังเฟ่ยอิ่น

หวังเฟ่ยอิ่นยื่นมือไปจับคอของมัน อุ้มเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกพลางลูบเบาๆ แล้วหาจังหวะถลึงตาใส่พานอวิ๋น “เจ้าอย่าได้รังแกแมวดำอยู่เรื่อยสิ”

พานอวิ๋นฮึดฮัด “ตอนนี้ศิษย์พี่ใหญ่ปฏิบัติต่อแมวตัวหนึ่งดียิ่งกว่าข้าเสียอีก”

ทั้งสองคนกำลังลับฝีปากกัน จู่ๆ ในใจก็พลันกระตุก ทั้งคู่เงยหน้ามองท้องฟ้าพร้อมกันทันที

หวังเฟ่ยอิ่น “ดาวพุ่ง!”

พานอวิ๋น “ดาวตก!”

เมี่ยวเจินลุกพรวดขึ้นยืน สายตาจดจ้องมองดาวพุ่งดวงนั้นที่กำลังพาดผ่านขอบฟ้าไปอย่างแน่วแน่

เมี่ยวเหอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจแล้ว นางหยิกเถาเหยียนไป๋พลางร้องลั่น “ดาวพุ่ง นั่นดาวพุ่ง ข้าได้เห็นดาวพุ่งจริงๆ ด้วย นี่มันโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่”