ตอนที่ 352 กังวลเรื่องบ้านเมือง

การประชุมขุนนางกลุ่มย่อยครั้งสุดท้ายจบลงด้วยความขุ่นข้องหมองใจ

ทว่าต่อให้ไม่สบอารมณ์เพียงใด วันรุ่งขึ้นฮ่องเต้น้อยยังคงแสร้งทำเป็นเบิกบานพระทัย ประกาศผนึกตราและให้ทุกคนหยุดพักผ่อน

ขุนนางส่วนใหญ่ต่างได้หยุดกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ มีเพียงคนส่วนน้อยที่ต้องอยู่ผลัดเวรกัน

หยางซื่อฉีอายุปาเข้าไปมากแล้ว ยามปกติเขายังแทบไม่เข้าประชุมเช้า นับประสาอะไรกับการเข้าเวร

นับแต่ปีที่สี่แห่งสายสืบทอดดั้งเดิมเป็นต้นมา เขาก็ค่อยๆ ถ่ายโอนอำนาจในมือให้แก่ผู้ใต้บังคับบัญชา และลดภาระราชการลง

ขันทีน้อยประคองหยางซื่อฉีด้วยความนอบน้อม พลางกระซิบว่า “ฝ่าบาทมีพระประสงค์จะพบผู้อาวุโสสภา บ่าวน้อยได้รับคำสั่งจากท่านหวังให้มารับผู้อาวุโสสภาขอรับ”

หยางซื่อฉีผงกศีรษะยิ้มๆ “ขอบใจท่านหวังมาก”

เมื่อหยางซื่อฉีไปถึงห้องทรงพระอักษร หวังเจิ้นก็ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง เขายืนค้อมกายเล็กน้อยอยู่ริมประตู ยิ้มพลางกล่าวว่า “ผู้อาวุโสสภา เชิญ”

หยางซื่อฉีผงกศีรษะรับเบาๆ ออกแรงเกาะมือขันทีน้อยแล้วเดินเข้าไปด้านใน

ฮ่องเต้หนุ่มกำลังยืนตะแคงข้างเหม่อลอยอยู่หน้าแผนที่ผืนใหญ่โต