ตอนที่ 350 เหมือนกันหมด

พานอวิ๋นกุมศีรษะเอ่ยอย่างน้อยใจว่า “ข้า ข้ามิได้จะไปบุกพระราชวังเสียหน่อย ข้าเพียงจะไปหาหลักฐานมารื้อฟื้นคดี แล้วถือโอกาสไปพบฮ่องเต้สักหน่อย...”

“เวลาเจ้าเอ่ยถึงฮ่องเต้เลิกกัดฟันกรอดได้หรือไม่” หวังเฟ่ยอิ่นกล่าว “ดูไม่มีความจงรักภักดีต่อกษัตริย์รักชาติเอาเสียเลย”

พานอวิ๋นจึงพยายามฉีกยิ้มกว้าง “ข้าจะไปผูกมิตรกับฮ่องเต้ เพื่อให้ได้มาซึ่งพระราชประสงค์ต่างหาก”

หวังเฟ่ยอิ่น “เก็บไอสังหารของเจ้าไปก่อนค่อยพูดคำนี้เถอะ”

ใบหน้ายิ้มแย้มของพานอวิ๋นพลันหุบลงทันควัน เอ่ยถามว่า “ละเลยกฎหมายและความชอบธรรม ใช้ความลำเอียงส่วนตนมาปกครองแผ่นดิน ฮ่องเต้ผู้นี้เปลี่ยนตัวไม่ได้หรือ”

หวังเฟ่ยอิ่นหันหลังกล่าวว่า “เปลี่ยนได้หรือไม่นั้นข้าไม่รู้ แต่ที่ข้ารู้คือ เมื่อใดที่เจ้าเริ่มลงมือ จะมีผู้บริสุทธิ์ต้องล้มตายเป็นจำนวนมาก หากในใจคิดไม่ตกก็ไปบำเพ็ญเสีย บำเพ็ญให้มากเข้า บางทีเมื่อตบะของเจ้าถึงระดับหนึ่ง เข้าใกล้มรรคาสวรรค์มากขึ้นแล้ว พระองค์คงจะบอกเจ้าเอง”

“อาจารย์ก็เป็นเทพ พระองค์ไม่รู้หรือ”

ฝีเท้าของหวังเฟ่ยอิ่นชะงักไปเล็กน้อย เอียงศีรษะกล่าวว่า “พระองค์เป็นเพียงเทพภูเขา”

พานอวิ๋นมองดูหวังเฟ่ยอิ่นเดินจากไป แล้วหันไปมองพวกหวังชงทั้งสี่คน “พวกเจ้าคิดเห็นอย่างไร”