ตอนที่ 349 จดหมายตอบกลับ

หวังเฟ่ยอิ่นลากหวังชงกลับเข้าห้องไปบำเพ็ญด้วยความตื่นเต้น พลางขบคิดอย่างหนักในหัว ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าภูเขาไตรวิสุทธิ์ของพวกตนไม่มีของพรรค์นี้ โชคดีที่มีศิษย์น้องหญิงเล็ก มิฉะนั้นเขาคงต้องบากหน้าไปขอร้องภูเขามังกรพยัคฆ์แล้ว

หวังเฟ่ยอิ่นพึมพำงึมงำ “บอกแต่แรกว่าเจ้าชอบมิติ ข้าจะได้เก็บเงินซื้อให้เจ้า อีกทั้งยังร่ำเรียนมาสลักให้เจ้าได้ด้วย...”

หวังชง: ...ในฐานะพ่อค้าผู้รักการหาเงิน ผู้ใดเล่าจะปฏิเสธสิ่งเย้ายวนใจอย่างมิติได้

ทองคำและเงินเป็นที่นิยมชมชอบเพียงนี้ เป็นเพราะพวกมันดูงดงามเพียงแค่นั้นหรือ

ย่อมมิใช่แน่นอน

สาเหตุสำคัญที่สุดคือพวกมันสามารถใช้แทนอีแปะได้ เพียงก้อนเล็กๆ เท่านั้น ก็ทดแทนอีแปะกองโตได้แล้ว ทั้งยังพกพาสะดวก

เหตุใดตั๋วเงินของโรงแลกเงินจึงแพร่หลายได้เล่า

มิใช่เพราะมันสะดวกต่อการหมุนเวียนเปลี่ยนมือมากกว่าหรอกหรือ

หากทุกคนมีมิติกันถ้วนหน้า ไม่ต้องหวั่นเกรงน้ำหนักของอีแปะ ตั๋วเงินจะยังหมุนเวียนได้อย่างราบรื่นเช่นนี้อยู่หรือไม่

มิติหนึ่งแห่งสามารถประหยัดต้นทุนได้มหาศาล