ตอนที่ 346 กำลังปิดด่าน

เถาเหยียนไป๋ “ท่านพ่อกับท่านแม่ล้วนรักใคร่น้องชายมากกว่า แม้แต่น้องสาวแท้ๆ ที่ท่านแม่ให้กำเนิดมายังต้องรับความน้อยเนื้อต่ำใจนัก...”

“พวกเขาทำผิดหรือไม่” เถาจี้ถาม “ข้าถามเจ้าว่าพวกเขาทำผิดหรือไม่”

เถาเหยียนไป๋ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ทำผิดขอรับ”

“ทำผิดแล้วไฉนจึงไม่ชี้ออกมาเล่า” เถาจี้ชี้นิ้วใส่ศีรษะของเขาพลางกล่าว “ความผิดที่บิดามารดากระทำกลับไม่ถามไถ่ไม่แก้ไข นี่น่ะหรือคือความกตัญญู”

“ในเมื่อพวกเขาทำผิด เช่นนั้นเจ้าก็ต้องช่วยพวกเขาแก้ไข เข้าใจหรือไม่ เข้าใจหรือไม่”

เถาเหยียนไป๋อ้าปากค้าง ครู่ใหญ่ก็ยังเอ่ยคำใดไม่ออก

เถาจี้ผิดหวังที่เขามิได้ดั่งใจ

เถาเหยียนไป๋เห็นท่าทางเขาหมายมั่นจะบุกกลับหมู่บ้านตระกูลเถาให้ได้ จึงรีบกล่าว “อาจารย์อา ขะ ข้าไม่อยากกลับบ้านแล้วขอรับ ปีหน้าต้องไปร่ำเรียนวิชาที่ตำหนักศึกษา ขะ ข้าจะบำเพ็ญมรรคแล้วขอรับ”

ฝีเท้าที่กำลังจะผละไปของเถาจี้ชะงักลง หันกลับมามองเขา “เจ้าแน่ใจแล้วรึ”

เถาเหยียนไป๋หน้าแดงตอบรับ พลางกล่าวอย่างกระวนกระวายใจ “แต่หากเป็นเช่นนี้ ก็จะทำให้อาจารย์อาเสียคำพูดต่อผู้อื่นแล้วขอรับ”