ตอนที่ 337 เพราะอาทิตย์อัสดงงดงามยิ่ง

หวังเฟ่ยอิ่นนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถาม “ชวีเล่อคือผู้ใด”

“หลานชายของผู้นำพันธมิตรหลินแห่งพันธมิตรยุทธจักร” พานอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ “รากฐานพรสวรรค์ของเขาพอใช้ได้ เพียงแต่ความเข้าใจไม่สูงนัก”

หวังเฟ่ยอิ่นลูบเคราพลางเอ่ย “คุณสมบัติการบำเพ็ญมรรคให้ความสำคัญกับความเข้าใจมากกว่า”

พานอวิ๋นพยักหน้า นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่เสวียนเมี่ยวปฏิเสธเขาเช่นกัน “ศิษย์พี่หญิงสี่รู้สึกว่าการนำพาเขาเข้าสู่มรรคเป็นการชักนำคนรุ่นเยาว์ไปในทางที่ผิด จึงไม่เห็นด้วยมาตลอด”

หวังเฟ่ยอิ่น “ในเมื่อปฏิเสธเขาไปแล้ว ไฉนจู่ๆ จึงเปลี่ยนใจเล่า”

พานอวิ๋นถอนหายใจกล่าว “เขาดื้อดึงยิ่งนัก”

หวังเฟ่ยอิ่นพลันเข้าใจ “เจ้าใจอ่อนแล้ว”

พานอวิ๋นเกาแก้ม “เพลานี้เขาอาจจะยังคุกเข่าอยู่ที่โรงเตี๊ยมกระมัง”

หวังเฟ่ยอิ่นจึงเอ่ย “พรุ่งนี้เช้าข้าจะไปสักเที่ยว หากเขายังคุกเข่าอยู่ที่โรงเตี๊ยม จะให้โอกาสเขาสักคราจะเป็นไรไป”

พานอวิ๋นใจเต้นระทึก เอ่ยถามอย่างระแวดระวัง “โอกาสที่ศิษย์พี่กล่าวถึงคือโอกาสของบ้านเรา หรือของภูเขามังกรพยัคฆ์หรือ”